گفتم كه چرا دورتر از خواب و سرابي ... خواب و سرابي
گفتي كه منم از با تو وليكن تو نقابي ... اما نقابي
فرياد كشيدم تو كجايي ، تو كجايي
 گفتي كه
طلب كن مرا تا كه بيابي
چون همسفر عشق شدي ، مرد سفر باش ، مرد سفر باش
 هم منتظر حادثه ، هم فكر خطر باش ، فكر خطر باش
هر منزل اين راه بيابان هلاك است
 هر چشمه سرابي ست كه بر سينه ي خاك است
 در سايه ي هر سنگ اگر گل به زمين است
نقش تن ماري ست كه در خواب كمين است
در هر قدمت خار ،‌ هر شاخه سر دار
 در هر نفس آزار هر ثانيه صد بار
چون همسفر عشق شدي ، مرد سفر باش ، مرد سفر باش
 هم منتظر حادثه ، هم فكر خطر باش ، فكر خطر باش
گفتم كه عطش مي كشدم در تب صحرا
 گفتي كه مجوي آب و عطش باش سراپا
 گفتم كه نشانم بده گر چشمه اي آنجاست
 گفتي چو شدي تشنه ترين ،‌ قلب تو درياست
 گفتم كه در اين راه ،‌ كو نقطه ي آغاز
گفتي كه تويي تو ، خود پاسخ اين راز