آفتابِ لیان

غریبه

غروب خورشيد،جاده ساحلي بوشهر

مسافر شهر غمي

غريبي، مثل خودمي

گفتي غريبي بهتره

واسه همه دربه درا، اين ديگه راه آخره

از راه دوري اومدي

از رنگ و رو و حالتت، نشون ميده نابلدي

تو هم مثل همه ماها، سر دوراهي موندي و، دل رو به درياها زدي

تو شك و توي ترديد

چشمت كجا رو مي ديد؟

گفتي غريبي بهتره

واسه همه دربه درا، اين ديگه راه آخره

تو صورتت پر از غمه

غصه داري يه عالمه

دوست داري درد و دل كني

دلت گرفته از همه

غريبه توي غربت، شادي فقط يه مهمونه

تا اونجا كه دلت بخواد، غصه فقط فراوونه

غريبه توي غربت

نپرسي از مروّت

بپرسي دارت مي زنن

تيشه به كارت مي زنن

غريبه توي غربت

نپرسي چي شد محبت

بگي ميگن ديوونس

حرفاش چه بچه گونس

تقصير آدما نيست

اين همه درد، دوا نيست

آبه و نون و نفس

كجا اومدي، توي قفس؟

اونايي كه موندن خوشترن

طفلكي ها بي خبرن

حسرت ما رو مي برن

غريبه ما رفيقيم

هرچي كه هست بايد بگيم

دنيا كه سيره از ما

دل تو نگيره از ما

غريبه ديدي اينجا، بيشتره حرف غصه

هر جا بري همينه

كار كجا درسته؟

دل شكسته داري

پاهاي خسته داري

هردوتا تو يه عالميم

اون اشكي كه تو چشماته

اون بغضي كه تو حرفاته

عين منه، مثل هميم

هردوتا تو يه عالميم

غصه ماتم ُ نخور، اينقده كارش آسونه

آدمي مثل من و تو، هيچ كجا در نمي مونه

غريبه توي غربت وقت نداري بخندي

وقت نداري كه حتي دل به كسي ببندي

عمرت براي كاره

كارت عوض نداره

هرچي كه در مياري

يه لحظه بعد نداري

اون آخر زموني كه تو كتابا خوندي

كشون كشون خودت رو، به آخراش رسوندي

تو آخر زمونيم

بهتره هيچي بيشتر، ياد نگيريم ندونيم

بزار تو كار عشقو،آدم و آدميت

همونجورا بمونيم

غريبه ما رفيقيم

هرچي كه هست بايد بگيم

دنيا كه سيره از ما

دل تو نگيره از ما

غريبه ديدي اينجا، بيشتره حرف غصه

هر جا بري همينه

كار كجا درسته؟

+ نوشته شده در شنبه 1386/08/26ساعت 0:48 قبل از ظهر توسط علی |

کوچ قیصر

سلام دوستان.
شاید یه کم دیر شده باشه ولی خیلی دلم می خواست مطلبی درباره استاد قیصر امین پور تو وب لاگ داشته باشم. واقعا حیف شد. قیصر امین پور شاعری كه نام كوچكش با حرف آخر عشق آغاز می شه، شاعري كه شعراش مزین بخش كتاب فارسيهامون بود و باهاشون خيلي خاطره داريم ديگه بين ما نيست.
این هم یه شعر از این شاعر بزرگ

لحظه هاى كاغذى

خسته ام از آرزوها، آرزوهاى شعارى

شوق پرواز مجازى، بال هاى استعارى

لحظه هاى كاغذى را روز و شب تكرار كردن

خاطرات بایگانى، زندگى هاى ادارى

آفتاب زرد وغمگین، پله هاى رو به پایین

سقف هاى سرد و سنگین، آسمان هاى اجارى

عصر جدول هاى خالى، پارك هاى این حوالى

پرسه هاى بى خیالى، نیمكت هاى خمارى

رونوشت روزها را روى هم سنجاق كردم:

شنبه هاى بى پناهى، جمعه هاى بى قرارى

عاقبت پرونده ام را با غبار آرزوها

خاك خواهد بست روزى، باد خواهد برد بارى

روى میز خالى من، صفحه باز حوادث

درستون تسلیت ها، نامى از مایادگارى

روحش شاد و یادش گرامی

+ نوشته شده در جمعه 1386/08/18ساعت 3:17 بعد از ظهر توسط علی |

باب آشنائی

سلام دوستان. بلاخره اومديم.

من شرمنده م بخدا، اين روزا دل و دماغ up كردن خفن ناك نداشتم تا اينكه يكي از دوستاي عزيز سياوشي من رو به يك بازي دعوت كرد.

البته شايد زياد به بازي شبيه نباشه، ولي به هر حال هر چي باشه به نظر من خوبه. يه تريپ بيوگرافيه براي بهتر شناختن كسي كه صاحب وب لاگه ( يا همون مدير وي لاگ). خوبه ديگه؟ ها؟

البته شايد بعضي ها فكر كنن از خود تعريف كردنه كه اصلا اينجوري نيست. وا... اصلا من يكي تو اين فازها نمي حالم. تو خونم نيست از اين حرفا جون خودم. حالا اگه شما سخت ميگيري بزار به حساب يه آشنائي مختصر با من.

بريم سر بازيمون.

1- خودت رو معرفي كن:

من اسمم علي يه، البته اسمم از اين اسماي جفتي (تركيبيه مث عليرضا يا محمد رضا) ولي من با همون علي تنها راحت ترم. شما هم صدام بزن علي . ok?

بيست و يك سال و هشت ماه خدا تا حالابهمون رخصت داده تا تو اين دنيا كنار شما دوستان نفس بكشيم.

روز تولدم 13/12 شصت و چهاره ولي به خدا بچه شومي نيستم. به جون خودم. شايد اگه 13/13 بودم نحس بودم ولي الان كه دارم اين پست و تايپ مي كنم هيچ موردي از شومي و بد يومي بنده جائي گزارش نشده.

2- فصل . ماه . روزی که دوستش داری:

فصصصللللللللللللللللللللل وا... چي بگم. زمستونا كه خيلي سرده ، تابستونم كه خيلي گرم. وسطشون چي ميشه؟؟؟؟؟؟ پائيز خوبه.
روزاي آفتابي رو خيلي خوشم مياد خصوصا اگه كنار دريا باشه.تو ايام هفته هم يكشنبه رو دوس دارم كه مي شه همون سان دی (روز آفتاب)

3- رنگ مورد علاقه:

آبيته داداش. اينو ديگه خيلي از قرمزا هم قبول دارن. رنگ آرامشه. اگه قبول ندارين برين روانشناسي رنگا رو بخونين.

4- موسيقي مورد علاقه:

تو سبك موسيقي پاپ (همون مردمي) رو مي حالم، تو خواننده ها هم ديگه تابلوئه كه سياوش قميشي(اسطوره بي تكرار موسيقي).

5- بدترين ضد حالي كه خوردي:

وا... ضد حال هر چي فكر مي كنم يادم نمياد. سوال بعدي لطفا

6- بزرگترين قولي كه دادي:

كوچيك كه بودم مي گفتم بايد خلبان بشم. به خودم قول دادم ولي بزرگ كه شدم گفتم بابا خطرناكه، اينهمه بايد بري بالا بدون پله و نردبوم. بي خيال بابا. تازه چقدم بايد درس بخوني. يه بار هم يه عكس از كابين خلبان ديدم كه پر دكمه و شاسي و چراغ و هندله كه با همون ديدنش هنگ كردم ديگه چه برسه بخوام باهاشون كار كنم.

7- بهترين خاطره زندگيت:

اينم يادم نمياد.(اي بابا. بهترين سوالا رو که نمي تونم جواب بدم كه) آها روزي كه خودم به دنيا اومدم. اي خوشحال بودم.

8- بدترين خاطره زندگيت:

جون خودتون از اين سوالاي بهترين و بدترين دار نپرسين من يادم نمياد.

9- شخصي كه بخواي ملاقاتشو كني:

هوووووووووووووووووووووووووووووووووووووم ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ خدا

10-براي كي دعا مي كني:

اول ديگران، آخر كار خودم. بيشتر واسه مريضايي كه تو صف پيوند اعضا موندن دعا مي كنم. خيلي غمناكه وضعيتشون. ايشاا... همه سلامت باشن.

11- به كي نفرين مي كني:

كلا اهل نفرين نيستم. راسيتش بلد نيستم. خدا زيادتون كنه با اين سوالاتتون (اين نهايت نفرينم بود).

12- وضعيت در 10 سال آينده:

موها سفيد، دندونا سيا، نوه ها ريختن رو سر و كلت، هركدوم يه چيزي بهونه مي كنن.( اي بابا اين كه صد سال آينده بود)

13- حرف دل:

اگه خوشحال باشم: اي جاااااااااااااااااااااااااااااااااااااااان

اگه بدحال: آآآآآآآآآآآآآآه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه

برسيم به كسي كه بايد دعوت بشه. كي و دعوت كنيم حالا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

آها من از وب لاگ دل کبود كه بازي رو ادامه بده. ايشاا... كه رومو زمين نميندازه.

همتونو دوس دارم. تا up بعدي.

+ نوشته شده در سه شنبه 1386/08/15ساعت 3:12 بعد از ظهر توسط علی |